Gdy prymitywne instynkty panuj? nad rozumem – Parshat Korach

Kryzys, kt?ry pojawia si? w parszy jest zasadniczo kryzysem autorytetu. W poprzedniej tygodniu czytali?my o braku wiary, kt?ry przes?dzi? o tym, ?e pokolenie pustyni nie wejdzie do Ziemi Obiecanej i b?dzie si? b??ka? po pustyni przez kolejnych 40 lat.Kryzys, kt?ry pojawia si? w parszy jest zasadniczo kryzysem autorytetu. W poprzedniej tygodniu czytali?my o braku wiary, kt?ry przes?dzi? o tym, ?e pokolenie pustyni nie wejdzie do Ziemi Obiecanej i b?dzie si? b??ka? po pustyni przez kolejnych 40 lat.Kryzys, kt?ry pojawia si? w parszy jest zasadniczo kryzysem autorytetu. W poprzedniej tygodniu czytali?my o braku wiary, kt?ry przes?dzi? o tym, ?e pokolenie pustyni nie wejdzie do Ziemi Obiecanej i b?dzie si? b??ka? po pustyni przez kolejnych 40 lat.

Przyw?dztwo nad narodem izraelskim zosta?o nadane Moj?eszowi osobi?cie jeszcze przed wyj?ciem z Egiptu. Izraelici nie zdecydowali o niczym w?asnowolnie: byli zmuszeni do wyzwolenia, ich role i spos?b ?ycia by?y im narzucone, a ich wiara zosta?a ustalona z g?ry bez pytania ich o zgod?. Prawdopodobnie gdyby kto? ich o to zapyta? nie wybraliby ucieczki z Egiptu, ani nie zdecydowaliby si? na Moj?esza jako swojego przyw?dc?. Dodatkowo Mosze nie by? do nich w ?aden spos?b podobny: nie by? niewolnikiem, wyr?s? jako ksi??? w kr?lestwie faraona. Zosta? wychowywany i wykszta?cony w spos?b poprawny i godny szacunku, nie mniej jednak zarazem dosy? autorytarnie. Mosze by? zawsze samotnikiem. W przeciwie?stwie do innych lider?w takich jak Jehoszua czy kr?l Dawid, kt?rzy byli uwielbiani przez t?um. Moszego troch? si? bano, szanowano go i przestrzegano jego zalece?, jednak przez jego zdystansowanie i charakter outsidera? mi?o?? ludzi nie by?a mu dana. Zosta? wybrany przez Boga na lidera nie tylko wbrew ich woli, ale te? wbrew swoim w?asnym ch?ciom.

W tego tygodniowej parszy autorytet Moszego zosta? zakwestionowany przez cz?onka jego rodu: Koracha syna Ichara, syna Kehata, syna Lewiego. Skoro ca?a spo?eczno??, wszyscy ludzie Izraela, zostali zgrupowani jako ?wi?ci i mi?dzy nimi powsta? B?g, Korach ??da? wyja?nie? jakim prawem to Mosze wywy?sza si? ponad owo Boskie zgromadzenie? Zakwestionowanie autorytetu Moszego i Aharona by?o zarazem podwa?eniem samego istnienia instytucji przyw?dztwa, dok?adnie tego do kt?rego pragn?li mie? dost?p kwestionuj?cy. Kompromitowanie wizerunku Moj?szea w oczach ?ydowskiego zgromadzenia by?o jednoczenie dyskredytowaniem warto?ci Tory.

Z drugiej za? strony gdy lud twierdzi?, ?e wszyscy ludzie s? zbudowani ze ?wi?to?ci sami zniekszta?cali koncepcj? owej sakralno?ci.? Jednolito?? nie jest mo?liwa, po?r?d ?yd?w s? bowiem oczywi?cie ludzie kt?rzy r??ni? si? poziomem duchowym, inteligencj? i moralno?ci?. Argumenty Koracha mia?y ukaza? zakorzenion? zazdro?? i ambicje o ogromnej wielko?ci.

Tora daje nam przyk?ad dyskusji i polemik, kt?re odbywaj? si? z zachowaniem wielkiej szczero?ci i autorytetu. Dobrze s? znane takie przypadki w Talmudzie, przyk?adem mo?e by? Hillel i Szamaj, kt?rych debaty tocz? si? przez lata, a nawet generacje, w obop?lnym oddaniu i szacunku do siebie nawzajem. W przypadku Koracha mo?emy zaobserwowa? zupe?nie co? innego. Rozmowa przynosi konflikt gdy jedna ze stron uwa?a, ?e ma w?adz? i autorytet nad opini? przeciwnika, gdy nie ma gotowo?ci na s?uchanie siebie nawzajem. Zamkni?cie na dialog pojawia si? gdy jedna ideologia skupia si? tylko na swojej pozycji i nie potrafi otworzy? si? na inne argumenty. Dyskusja pozostaj?ca w poszanowaniu pozwala nam na rozw?j i wzbogacaj?cy proces tez, antytez i syntez. Gdy jedna lub wi?cej stron skupia si? na zwyci?stwie w?asnych tez ma to bezpo?redni zwi?zek z tym, ?e sama dyskusja zako?czy si? marnym efektem i b?dzie skazana na przegran?.

Zadaniem religii jest stymulowanie polemiki, by zawsze by?a skierowana na dobro ludzi i nigdy nie by?a reakcj? na si??. Judaizm nie uznaje ?adnej przemocy uwa?aj?c, ?e jest ona zawsze spowodowana przez cz?owieka, a nie przez sytuacj?. B?g powiedzia? do ludzi Izraela: ?drodzy synowie, chc? prosi? was tylko o jedn? rzecz: ?eby?cie kochali siebie nawzajem i szanowali?. Nie mowa tu o tym, by unika? zdrowych spor?w, ale by opiera? je na szacunku do tych, kt?rzy bior? w nich udzia?.

Przyw?dztwo nad narodem izraelskim zosta?o nadane Moj?eszowi osobi?cie jeszcze przed wyj?ciem z Egiptu. Izraelici nie zdecydowali o niczym w?asnowolnie: byli zmuszeni do wyzwolenia, ich role i spos?b ?ycia by?y im narzucone, a ich wiara zosta?a ustalona z g?ry bez pytania ich o zgod?. Prawdopodobnie gdyby kto? ich o to zapyta? nie wybraliby ucieczki z Egiptu, ani nie zdecydowaliby si? na Moj?esza jako swojego przyw?dc?. Dodatkowo Mosze nie by? do nich w ?aden spos?b podobny: nie by? niewolnikiem, wyr?s? jako ksi??? w kr?lestwie faraona. Zosta? wychowywany i wykszta?cony w spos?b poprawny i godny szacunku, nie mniej jednak zarazem dosy? autorytarnie. Mosze by? zawsze samotnikiem. W przeciwie?stwie do innych lider?w takich jak Jehoszua czy kr?l Dawid, kt?rzy byli uwielbiani przez t?um. Moszego troch? si? bano, szanowano go i przestrzegano jego zalece?, jednak przez jego zdystansowanie i charakter outsidera? mi?o?? ludzi nie by?a mu dana. Zosta? wybrany przez Boga na lidera nie tylko wbrew ich woli, ale te? wbrew swoim w?asnym ch?ciom.

W tego tygodniowej parszy autorytet Moszego zosta? zakwestionowany przez cz?onka jego rodu: Koracha syna Ichara, syna Kehata, syna Lewiego. Skoro ca?a spo?eczno??, wszyscy ludzie Izraela, zostali zgrupowani jako ?wi?ci i mi?dzy nimi powsta? B?g, Korach ??da? wyja?nie? jakim prawem to Mosze wywy?sza si? ponad owo Boskie zgromadzenie? Zakwestionowanie autorytetu Moszego i Aharona by?o zarazem podwa?eniem samego istnienia instytucji przyw?dztwa, dok?adnie tego do kt?rego pragn?li mie? dost?p kwestionuj?cy. Kompromitowanie wizerunku Moj?szea w oczach ?ydowskiego zgromadzenia by?o jednoczenie dyskredytowaniem warto?ci Tory.

Z drugiej za? strony gdy lud twierdzi?, ?e wszyscy ludzie s? zbudowani ze ?wi?to?ci sami zniekszta?cali koncepcj? owej sakralno?ci.? Jednolito?? nie jest mo?liwa, po?r?d ?yd?w s? bowiem oczywi?cie ludzie kt?rzy r??ni? si? poziomem duchowym, inteligencj? i moralno?ci?. Argumenty Koracha mia?y ukaza? zakorzenion? zazdro?? i ambicje o ogromnej wielko?ci.

Tora daje nam przyk?ad dyskusji i polemik, kt?re odbywaj? si? z zachowaniem wielkiej szczero?ci i autorytetu. Dobrze s? znane takie przypadki w Talmudzie, przyk?adem mo?e by? Hillel i Szamaj, kt?rych debaty tocz? si? przez lata, a nawet generacje, w obop?lnym oddaniu i szacunku do siebie nawzajem. W przypadku Koracha mo?emy zaobserwowa? zupe?nie co? innego. Rozmowa przynosi konflikt gdy jedna ze stron uwa?a, ?e ma w?adz? i autorytet nad opini? przeciwnika, gdy nie ma gotowo?ci na s?uchanie siebie nawzajem. Zamkni?cie na dialog pojawia si? gdy jedna ideologia skupia si? tylko na swojej pozycji i nie potrafi otworzy? si? na inne argumenty. Dyskusja pozostaj?ca w poszanowaniu pozwala nam na rozw?j i wzbogacaj?cy proces tez, antytez i syntez. Gdy jedna lub wi?cej stron skupia si? na zwyci?stwie w?asnych tez ma to bezpo?redni zwi?zek z tym, ?e sama dyskusja zako?czy si? marnym efektem i b?dzie skazana na przegran?.

Zadaniem religii jest stymulowanie polemiki, by zawsze by?a skierowana na dobro ludzi i nigdy nie by?a reakcj? na si??. Judaizm nie uznaje ?adnej przemocy uwa?aj?c, ?e jest ona zawsze spowodowana przez cz?owieka, a nie przez sytuacj?. B?g powiedzia? do ludzi Izraela: ?drodzy synowie, chc? prosi? was tylko o jedn? rzecz: ?eby?cie kochali siebie nawzajem i szanowali?. Nie mowa tu o tym, by unika? zdrowych spor?w, ale by opiera? je na szacunku do tych, kt?rzy bior? w nich udzia?.

Przyw?dztwo nad narodem izraelskim zosta?o nadane Moj?eszowi osobi?cie jeszcze przed wyj?ciem z Egiptu. Izraelici nie zdecydowali o niczym w?asnowolnie: byli zmuszeni do wyzwolenia, ich role i spos?b ?ycia by?y im narzucone, a ich wiara zosta?a ustalona z g?ry bez pytania ich o zgod?. Prawdopodobnie gdyby kto? ich o to zapyta? nie wybraliby ucieczki z Egiptu, ani nie zdecydowaliby si? na Moj?esza jako swojego przyw?dc?. Dodatkowo Mosze nie by? do nich w ?aden spos?b podobny: nie by? niewolnikiem, wyr?s? jako ksi??? w kr?lestwie faraona. Zosta? wychowywany i wykszta?cony w spos?b poprawny i godny szacunku, nie mniej jednak zarazem dosy? autorytarnie. Mosze by? zawsze samotnikiem. W przeciwie?stwie do innych lider?w takich jak Jehoszua czy kr?l Dawid, kt?rzy byli uwielbiani przez t?um. Moszego troch? si? bano, szanowano go i przestrzegano jego zalece?, jednak przez jego zdystansowanie i charakter outsidera? mi?o?? ludzi nie by?a mu dana. Zosta? wybrany przez Boga na lidera nie tylko wbrew ich woli, ale te? wbrew swoim w?asnym ch?ciom.

W tego tygodniowej parszy autorytet Moszego zosta? zakwestionowany przez cz?onka jego rodu: Koracha syna Ichara, syna Kehata, syna Lewiego. Skoro ca?a spo?eczno??, wszyscy ludzie Izraela, zostali zgrupowani jako ?wi?ci i mi?dzy nimi powsta? B?g, Korach ??da? wyja?nie? jakim prawem to Mosze wywy?sza si? ponad owo Boskie zgromadzenie? Zakwestionowanie autorytetu Moszego i Aharona by?o zarazem podwa?eniem samego istnienia instytucji przyw?dztwa, dok?adnie tego do kt?rego pragn?li mie? dost?p kwestionuj?cy. Kompromitowanie wizerunku Moj?szea w oczach ?ydowskiego zgromadzenia by?o jednoczenie dyskredytowaniem warto?ci Tory.

Z drugiej za? strony gdy lud twierdzi?, ?e wszyscy ludzie s? zbudowani ze ?wi?to?ci sami zniekszta?cali koncepcj? owej sakralno?ci.? Jednolito?? nie jest mo?liwa, po?r?d ?yd?w s? bowiem oczywi?cie ludzie kt?rzy r??ni? si? poziomem duchowym, inteligencj? i moralno?ci?. Argumenty Koracha mia?y ukaza? zakorzenion? zazdro?? i ambicje o ogromnej wielko?ci.

Tora daje nam przyk?ad dyskusji i polemik, kt?re odbywaj? si? z zachowaniem wielkiej szczero?ci i autorytetu. Dobrze s? znane takie przypadki w Talmudzie, przyk?adem mo?e by? Hillel i Szamaj, kt?rych debaty tocz? si? przez lata, a nawet generacje, w obop?lnym oddaniu i szacunku do siebie nawzajem. W przypadku Koracha mo?emy zaobserwowa? zupe?nie co? innego. Rozmowa przynosi konflikt gdy jedna ze stron uwa?a, ?e ma w?adz? i autorytet nad opini? przeciwnika, gdy nie ma gotowo?ci na s?uchanie siebie nawzajem. Zamkni?cie na dialog pojawia si? gdy jedna ideologia skupia si? tylko na swojej pozycji i nie potrafi otworzy? si? na inne argumenty. Dyskusja pozostaj?ca w poszanowaniu pozwala nam na rozw?j i wzbogacaj?cy proces tez, antytez i syntez. Gdy jedna lub wi?cej stron skupia si? na zwyci?stwie w?asnych tez ma to bezpo?redni zwi?zek z tym, ?e sama dyskusja zako?czy si? marnym efektem i b?dzie skazana na przegran?.

Zadaniem religii jest stymulowanie polemiki, by zawsze by?a skierowana na dobro ludzi i nigdy nie by?a reakcj? na si??. Judaizm nie uznaje ?adnej przemocy uwa?aj?c, ?e jest ona zawsze spowodowana przez cz?owieka, a nie przez sytuacj?. B?g powiedzia? do ludzi Izraela: ?drodzy synowie, chc? prosi? was tylko o jedn? rzecz: ?eby?cie kochali siebie nawzajem i szanowali?. Nie mowa tu o tym, by unika? zdrowych spor?w, ale by opiera? je na szacunku do tych, kt?rzy bior? w nich udzia?.