Tajemnica ?Pie?ni przy Studni? – Paraszat Chukat

Dzieci Izraela ?piewa?y dwie pie?ni na pustyni; obie s? na chwa?? Boga i z dzi?kczynieniem za odpowied? na pro?by i modlitwy, obie s? niezb?dne dla ich rozwoju. Pierwsza pie?? jest zaznana: ?Pie?? nad Morzem?, kt?ra upami?tnia wyj?cie z Egiptu i pocz?tek triumfalnego marszu do ziemi obiecanej, kt?ry sko?czy? si? ?mierci? ca?ego pokolenia. Druga pie?? jest mniej znana ?Pie?ni przy Studni? – prowadzi ju? drugie pokolenie do Ziemi Obiecanej i nadaje pocz?tek jednej z wielkich epok w historii ?ydowskiej.

Dlaczego ?Pie?? nad Morzem? zako?czona jest kl?ska a ?Pie?? przy Studni? ko?czy si? triumfem?

Po czterdziestu latach w?dr?wki przez pustyni? Izraelici trac? swoich ukochanych przyw?dc?w Aarona i Miriam. Moj?esz te? wkr?tce do nich do??czy. Mo?na by si? spodziewa?, ?e Izraelici upadn? i ju? si? z tego nie podnios?. Jednak to w?a?nie utrata podnosi ludzi i zmusza ich do stani?cia na w?asnych nogach, do dokonania trudnych wybor?w i przezwyci??enia swoich l?k?w.

Ka?dy rodzic wie, ?e podczas pierwszych lat dziecka rodzice musz? ca?kowicie kontrolowa? otoczenie dziecka ? karmi?, piel?gnowa?, chroni?. Ka?dy aspekt ?ycia dziecka jest dos?ownie wyko?ysany przez rodzica. W miar?, gdy dziecko ro?nie rodzic musi wyluzowa?. Inaczej dziecko nie b?dzie mia?o szansy na rozw?j. Pozostanie przera?one ka?dym wyzwaniem i nie przestanie chowa? si? w pocieszaj?cych ramionach rodzica. To dziecko nie spe?ni swojego prawdziwego potencja?u. Je?li jednak rodzic, pozwoli dziecku na jego przestrze? ? wzniesie si? ono jak orze? na wy?yny nieba i podbije ?wiat.

W pierwszym roku po wyj?ciu z Egiptu Izraelici byli jeszcze na etapie embrionalnym i jak dziecko po prostu musieli nauczy? si? chodzi?, i jak orze?, kt?ry dopiero pr?buje lata?. Moj?esz, Aaron i Miriam byli rodzicami chroni?cymi swoje dzieci. Przestrzegali i dyscyplinowali je, ale zawsze byli dla nich obecni. By?o to b?ogos?awie?stwo i przekle?stwo. Gdy maj? Moj?esza, Aarona i Miriam, co jeszcze przeci?tny Izraelita mo?e zrobi?? Skar?y? si?! Grzeszy?! Skomle?! I wycofa? si? do wygodnej roli dziecka.

Po 40 latach podr??owania po pustyni (i co dzieci Izraela robi?y w tym czasie? Oczywi?cie obserwowa?y zachowanie Moj?esza, Aarona i Miriam!), dzieci doros?y, ale s? jak m?ode piskl?ta, kt?re jeszcze nie nauczy?y si? lata?, ich prawdziwy test nadchodzi wraz z nasz? Parasz?. Gdy Kananejski kr?l Aradu atakuje i bierze je?c?w, Izraelici zamiast ucieka? w przera?eniu i stch?rzy?, rosn?, mobilizuj? si? i walcz?. Zwr?c? si? do Boga sami i bez po?rednik?w, z w?asnej woli ?lubuj? odda? ?upy na ofiar? dla Boga jako gest wdzi?czno?ci i uwielbienia. B?g odpowiada i Izraelici zwyci??aj?!

Wreszcie na koniec Paraszy Izraelici ?piewaj? pie?? i tym razem to nie ?Moj?esz wraz z synami Izraela?, lecz sami synowie Izraela! ?piewaj? pie?? przy studni, m?wi?c: ?wsta? i odpowiedz na wezwanie”.

Ta dojrza?o?? pokazuje, ?e Dzieci Izraela s? ju? doros?e, gotowe do kontynuowania podr??y, kt?r? rozpocz?? dla nich Moj?esz, gotowi do s?u?enia Bogu w ?wi?tyni, kt?r? wskaza? im Aaron, umiej? znale?? wod? na pustyni, czego nauczy?a ich Miriam.

Gdy nasze dzieci przechodz? przez cykl dojrzewania, wolno?ci, niezale?no?ci (i oczywi?cie nadal s? pod??czone do ich korzeni i ?r?d?a) jeste?my bardzo dumni i zwalniamy nasz u?cisk, ogl?damy jak dzieci szybuj? samodzielnie. My te? musimy zawsze by? powi?zani z naszymi korzeniami i ?r?d?em, docenia? nasze ma?e kroki w rozwoju duchowo?ci, a nast?pnie podejmowa? wi?ksze i wspanialsze wyzwania w naszej relacji z Bogiem. My te? chcemy wzrasta? i spe?nia? nasz potencja? w naszym ?wiecie.

Oba te utwory s? potrzebne do naszego rozwoju jako ludzi, do rozwoju jako nar?du Boga. Oba te procesy pomagaj? nam odnale?? w?a?ciwy spos?b na zrealizowanie naszego potencja?u w naszej podr??y na tym ?wiecie.