Wajekel-Pikudej 5783

W zeszłym tygodniu zrobiliśmy to, w końcu przebrnęliśmy przez wszystkie instrukcje dotyczące budowy Miszkanu, mobilnej świątyni B!ga i wszystkich jej akcesoriów. Zgrzeszyliśmy i uporaliśmy się z grzechem Złotego Cielca. Wreszcie jesteśmy gotowi,

aby ruszyć dalej i zobaczyć, jaki związek wyłania się z grzechu złotego cielca oraz przebaczenia, które Mosze dla nas uzyskał. Zamiast nowych micwot czy przygód, Parsza tego tygodnia jest tylko kopią tego, co czytaliśmy przez ostatnie trzy tygodnie.

Miszkan był niesamowity, jest to hołd poświęcenia i oddania Mosze, Bezalela i reszty Dzieci Izraela, ale nadal nie ma nowych informacji o Miszkanie , więc w jakim celu zostało to powtórzone? Jasnym jest, iż pokazuje to, że zrobiliśmy wszystko dokładnie tak, jak nakazał B!g, ale można było przekazać to w jednym zdaniu lub nawet akapicie. Dlaczego Tora zużywa tyle atramentu na to, co jest w zasadzie wklejonym wycinkiem trzech ostatnich Parszy?

Zadaję to pytanie od wielu lat i nie jestem jedynym. Rambam, Or Hachaim Hakadosz, Ralbag i Arbanel znajdują różne powody, dla których ważne jest, aby szczegóły dotyczące Miszkanu zostały ponownie przedstawione w Torze. Wszystkie te propozycje nie są zbyt trafne i myślę, że powodem jest to, że nie rozumiemy właściwie dla kogo została napisana aktualna Parsza. Być może szczegóły dotyczące Miszkanu nie są tutaj powtórzone dla dobra nas, czytających Torę, ale raczej dla tego, kto ją napisał. Nie służą one autorowi Tory, B!gu, a raczej Mosze, który fizycznie spisał Torę.

Kiedy Tora została napisana? W Parszy Miszpatim mówi się o Sefer Habrit, księdze przymierza, w zeszłym tygodniu w Parszy Ki Tisa B!g powiedział Mosze, aby zapisał słowa, które mu przekazuje, a pod koniec Tory, w Parszy Wajelech, stwierdza, że Mosze skończył pisać Torę. Kiedy więc została napisana nasza Parsza?

Pod koniec naszego czterdziestoletniego pobytu na pustyni Mosze zostaje skazany na śmierć i nie wchodzi do ziemi Izraela. Przez czterdzieści lat cierpliwie czekał na pustyni, aż dekret szpiegów się skończy i będzie mógł wreszcie zabrać Dzieci Izraela, swoje dzieci, do Ziemi Izraela. Potem, zaledwie kilka miesięcy przed wejściem, B!g zawraca go z powrotem. Dzieci Izraela wejdą do ziemi Izraela, ale Mosze ich nie przyjmie.

Był on zdruzgotany, wszystko co widział i robił przypominało mu tylko o jego porażce w tym, co ostatecznie było jego życiowym projektem.

To właśnie w tym momencie B!g dyktuje Mosze Parszę z tego tygodnia. B!g przypomina Mosze miesiące pracy, przez które prowadził Dzieci Izraela, aby stworzyć Miszkan dokładnie tak, jak B!g nakazał. Jak para przeglądająca swój album ślubny, gdy ich dzieci dorastają. B!g wskazuje Mosze wszystkie sposoby, jakimi był w stanie zainspirować Dzieci Izraela i zwrócić ich serca w kierunku ich Ojca w niebie.

Nigdy nie byłem w stanie właściwie zrozumieć celu tej tygodniowej Parszy, ponieważ nie rozumiałem, dla kogo została napisana. Nie chodzi o rozmiar ścian czy kolor zasłon, chodzi o to, że ukierunkowując naszą uwagę możemy dostrzec prawdę, która leży

przed nami. Mosze nie wprowadził Dzieci Izraela do Ziemi Izraela, on zrobił coś znacznie ważniejszego, pokazał im jak poznać, chcieć i robić to, czego chce B!g

Szabat Szalom!

Love,

Yehoshua

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *