STAROŻYTNE URZĄDZENIA KULINARNE Z ROSJI

Do końca lat 80. życie w wielu rosyjskich osadach, takich jak wieś Wysoki w obwodzie woroneskim konieczne było używanie ceglanych pieców do ogrzewania budynków i gotowania potraw. Rosyjski piec zaprojektowano tak, aby utrzymywał ciepło przez długi czas i który spełniał halachiczne wymagania dotyczące przestrzegania przepisów dotyczących szabatu i świąt. Wpłynęło to bezpośrednio na styl życia największej społeczności Żydowskiej czyli Subbotników mieszkających w okolicy.

Przygotowując się do szabatu, świąt żydowskich, pieczenia macy na Pesach, a nawet codziennego sprzątania, mieszkańcy Wysokiego używali prymitywnych, często samodzielnie wykonanych narzędzi, powszechnych wśród chłopstwa, a ich historia sięga starożytnych czasów państwa rosyjskiego. W ramach badań kulturowych Centrum Ma’ani Shavei Israel z przyjemnością dzielimy się zdjęciami takich urządzeń, które zostały zachowane w zbiorach Muzeum Historii Żydów Subbotnik w Wysoki, a także w prywatnych domach.

Wśród narzędzi przedstawionych poniżej można zobaczyć szerokie i długie, dobrze strugane deski do gotowania, ubijaki do ciasta, miski i korki na mąkę i wodę, drewniane łopaty do wkładania i wyjmowania żywności wewnątrz kuchenki, wałki i noże. Szczególną uwagę należy zwrócić na autentyczne urządzenie o nazwie pestrilka – metalowy kilof do robienia otworów w surowym płacie macy, który kobiety z Wysoki zwykle pieczą same dla całej wioski.

DETERMINACJA MAŁEJ SPOŁECZNOŚCI ŻYDOWSKIEJ W GWATEMALI

Społeczność Shaar Hashamaim w Gwatemali, powstała w wyniku lokalnej inicjatywy.

Dziś składa się z 15 rodzin i oferuje swoim członkom szeroki wachlarz zajęć, takich jak studia żydowskie, imprezy społeczne i spotkania na świeżym powietrzu, modlitwy i wspólne wakacje. Zapewnia również mieszkańcom koszerne jedzenie, żydowskie książki i podstawowe ceremonie religijne. Mimo świetnej organizacji pojawił się pewien spory problem. Wszyscy jej członkowie mieszkają za daleko od synagogi, by móc do niej pójść nie łamiąc Szabatu.

By umożliwić czy wręcz ulepszyć jakość życia żydowskiego i zapewnić pożądany poziom społeczności zdecydowano, by zbudować kompleks budynków. Mają znaleźć się w nich synagoga, centrum studiów żydowskich, restauracja, sypialnie dla gości, mieszkanie dla Rabina i oczywiście mykwa.

„Bardzo często podejmuje się wszelkie środki, by żydowskie rodziny mogły uczestniczyć w szabatowych nabożeństwach nie łamiąc szabatu” – powiedział Fernando Flores Castañeda, przedstawiciel Shavei Israel w Gwatemali. „Dla mnie, dla mojej żony, dla naszych dzieci i dla każdego członka tej społeczności, Shaar Hashamaim, był, jest i będzie bramą, która pozwoliła nam zgromadzić się jako naród Izraela i żyć judaizmem w każdym aspekcie naszego życia. To drzwi, które pozwoliły nam połączyć się z Torą i Samym Bogiem. ”

Inni członkowie społeczności również podzielają entuzjazm Fernando. “Shaar Hashamaim to spełnienie marzenia, którego przed laty nie można było sobie wyobrazić” – mówi Juan Alfredo Gutierrez. “Pragnienie powrotu do plemienia, do ludu, który nasi przodkowie zmuszeni opuścić, spełniło się dzisiaj. Społeczność jest naszą rodziną, razem studiujemy Torę i Halachę, przygotowujemy się do obchodzenia każdego szabatu i świąt. Z wielką radością spotykamy się z innymi rodzinami w sytuacjach podobnych do naszej, w których dążymy do tego samego celu: prowadzenia życia żydowskiego w całej pełni”.

Jak pokazują poniższe zdjęcia, proces budowy jest w toku i wiele pozostaje do zrobienia. Jeśli chcesz coś zmienić, dołącz do nas, wspierając społeczność Shaar Hashamaim i przekazując darowiznę na ten projekt.

Działalność Shaar Hashamaim

TISZA BEAV dookoła świata

Społeczności Shavei Israel podzieliły się fotografiami z obchodzonego niedawno święta TiszaBeAv. Zobaczycie modlitwy, żałobę po zburzeniu Pierwszej i Drugiej Świątyni Jerozolimskiej oraz wspomnienie innych strasznych wydarzeń, które miały wielokrotnie miejsce w miesiącu Av, a które teraz upamiętniamy poszcząc. Jednym ze zwyczajów również widocznym na zdjęciach jest siedzenia na ziemi i czytanie Księgi Eicha czyli księgi lamentacji. Zobaczcie sami.  

Medellin, Kolumbia 

 Ambato, Ekwador  

Bnei Menasze w Manipur, Indie 

Historia Marrano: Dwie kuchnie, ale nikt nie wiedział dlaczego

artykuł Shimon Cohen

Po tym jak Sara zainteresowała się judaizmem odkryła, że jest potomkinią Marranosa. Historyczny i osobisty krąg się zamknął.

Arutz Sheva rozmawiał z Sarą Israel, potomkinią Marranos  – Żydów zmuszonych do przejścia na chrześcijaństwo podczas hiszpańskiej inkwizycji –  która znalazła drogę powrotną do judaizmu w swojej rodzinnej Hiszpanii.

Sara wyjaśniła, że ​​jej matka przeszła duchowy proces poszukiwania, ale nie odnalazła się w żadnej religii dopóki nie odkryła judaizmu. Wtedy poczuła, że to właśnie miejsce prawdziwego Boga, do którego ona należy. Jej matka wgłębiła się w judaizm, którym w końcu Sara również się zainteresowała. Później Sara wzięła udział w spotkaniu szabatowym zorganizowanym przez wysłanników Shavei Israel, którzy przybyli do Hiszpanii. (Shavei Israel to izraelska organizacja, która pomaga zaginionym i ukrytym Żydom powrócić do swoich korzeni).

„Podczas kolacji szabatowej rozmawiano o Marranos” mówi Sara, wyjaśniając, że początkowo nie widziała żadnego związku między tą grupą, a nią i jej rodziną. Pragnęła zwyczajnie dołączyć do narodu żydowskiego. Ale podczas tego Szabatu rozmowa toczyła się wokół tradycyjnych zwyczajów, które zachowały się wśród Marranów z pokolenia na pokolenie, zakorzenione w judaizmie.

Dyskusja sprawiła, że ​​przypomniała sobie zwyczaje które panowały w jej własnym domu. Pamiętała między innymi łamanie kieliszka na weselach, czego nikt w rodzinie nie mógł jej wyjaśnić.

Sara opowiada również, że w domu babci z nieznanego jej powodu  były dwie kuchnie. Nikt nie wiedział dlaczego i nikt o to nie pytał. Rodzina zwyczajnie przyzwyczaiła się do tego. Kiedy zmarła jej babcia, umieścili ją na podłodze, w przeciwieństwie do panującego w okolicy zwyczaju chrześcijańskiego. Później, kiedy Sara rozmawiała z wolontariuszami w żydowskiej organizacji pochówku w Madrycie, odkryła, że ​​jest to również żydowski zwyczaj. (W judaizmie jeśli osoba umiera w domu, to martwe ciało kładzie się na podłodze i przykrywa, dopóki nie zostanie przygotowane do pochówku).

Rozmowa, którą Sara odbyła po Szabacie z wysłannikami Shavei Israel o jej zwyczajach rodzinnych, zamknęła dla niej krąg. Ona, która chciała nawiązać kontakt z narodem żydowskim, odkryła, że ​​w rzeczywistości była jego częścią – częścią, która musiała porzucić judaizm i wędrować przez setki lat.

W swojej książce Repaired Vessels (opublikowanej w języku hebrajskim) Sara opisuje, jak ona i jej syn Baruch poradzili sobie z przystosowaniem się do życia żydowskiego w małej hiszpańskiej wiosce, gdzie wraz z rodziną przeszli pierwsze etapy konwersji. Z jednej strony było to bardzo trudne, ponieważ nikt we wsi nie był religijnym Żydem, ani nie miał pojęcia o judaizmie. Z drugiej strony Sara bardzo dobrze porozumiewała się z mieszkańcami wioski. Wieśniacy rozumieli i szanowali jej wybór. Towarzyszyli procesowi wejścia w judaizm i ostatecznemu przeniesieniu się do Madrytu.

Kiedy rodzina dotarła do Madrytu, praktykowanie judaizmu stało się znacznie łatwiejsze dzięki dużej populacji żydowskiej. Po przejściu kolejnego etapu konwersji w Madrycie rodzina przeprowadziła się do Izraela, aby zakończyć ją całkowicie, osiedlając się w Beit El.

Kiedy zapytaliśmy Sarę o statystyki, które mówią o dziesiątkach milionów potomków Marranos w Hiszpanii, Portugalii, Brazylii, Hondurasie i innych krajach odpowiada, że jej zdaniem jest to jedna z oznak odkupienia. „Jest obietnica od Boga, że ​​wszystkie dusze powrócą, aby odkupienie się zakończyło – to jest zdecydowanie znak, że ten czas nadchodzi”. Jednak według Sary każdy przypadek musi zostać dogłębnie zbadany. Możliwe jest przecież, że przez lata pojawiło się wiele ludzi, którzy chcieli należeć do narodu intelektualistów, liderów i ludzi wpływowych wcale nie będąc jego częścią.

74-ta rocznica likwidacji Getta w Łodzi

W Łodzi zostały zorganizowane kilkudniowe uroczystości z okazji 74-tej rocznicy likwidacji getta łódzkiego. Organizatorem było Miasto Łódź z pomocą Centrum Dialogu im. Marka Edelmana ze wsparciem Gminy Wyznaniowej Żydowskiej oraz wysłannika Shavei Israel rabina Dawida Szychowskiego. Wydarzenia rozpoczęły się modlitwą na miejskim cmentarzu żydowskim. Następnie marsz pamięci przeszedł ulicami miasta i zakończył się na stacji Radegast, gdzie odbywały się oficjalne uroczystości.

Continue reading “74-ta rocznica likwidacji Getta w Łodzi”

Wyjątkowa osoba w wyjątkowym miejscu!

Nauczycielka hebrajskiego i wolontariuszka Shavei Israel Shosh Hovav tym razem zawitała do Łodzi.

Zamieszkała przy ul. Pomorskiej 18, w hotelu przy Gminie Wyznaniowej Żydowskiej, gdzie ma ręce pełne roboty! Uczy zarówno maluchy w żydowskim przedszkolu Matanel czy dzieci ze Szkółki Niedzielnej JDC podczas letnich kolonii jak i sporo dorosłych. Ma bardzo dużo indywidualnych spotkań. Dzięki jej osobowości nie brakuje uczniów, ale też osób, które mają potrzebę rozmowy.

Shoshi bowiem to osoba wyjątkowa, ciepła i miła, bardzo serdeczna. A jej motywacja, by pomagać innym, by być dla innych jest godna podziwu.

SERIA WYKŁADÓW W CENTRUM MAANI: UTRACONE I UKRYTE WSPÓLNOTY ŻYDOWSKIE

Centrum Maani prowadzone przez Shavei Israel rozpoczęło serię interesujących i ciekawych wykładów poświęconych społeczności utraconych i ukrytych Żydów na całym świecie. Wykłady odbywają się w biurach Shavei Israel i są otwarte dla publiczności.

Continue reading “SERIA WYKŁADÓW W CENTRUM MAANI: UTRACONE I UKRYTE WSPÓLNOTY ŻYDOWSKIE”

Żydowska Telewizja Internetowa SZALOM.TV – pierwsza taka inicjatywa w Polsce

Szalom.tv jest pierwszą w Polsce Żydowską Telewizją Internetową pochodzącą z Łodzi – miasta o długiej tradycji filmowej. Telewizja jest prowadzona przez profesjonalistów – osoby ze społeczności żydowskiej znającej dobrze poruszane tematy oraz przez filmowców z wieloletnim doświadczeniem.

Continue reading “Żydowska Telewizja Internetowa SZALOM.TV – pierwsza taka inicjatywa w Polsce”

Mleczne Szawuot

Do dwóch budyniów trzeci gratis. Spód pod sernik za pół ceny. Maślane ciasteczka w większym opakowanie. Żółty ser i feta na przecenie. Czteropak spaghetti. Makaron do lasagne + sos pomidorowy. Biszkopty i herbatniki po obu stronach wejścia do sklepu. Dalej nutella i szoko (izraelskie kakao sprzedawane w woreczkach lub butelkach). To znaczy, że zbliża się święto szawuot.

Continue reading “Mleczne Szawuot”

Liczba żydowskich turystów w Portugalii rośnie!

W ciągu niecałych 20 lat liczba żydowskich turystów odwiedzających Portugalię przekroczyła wszelkie oczekiwania. Instytut Portugalskiej Statystyki Narodowej odnotował w 2017 roku wzrost z 5 tys. noclegów do 105 tys.!

Wynika to z odradzającej się świadomości żydowskich korzeni, która pojawia się w dużej mierze dzięki działalności społeczności Belmonte, wspieranej od lat przez Shavei Israel. Dużo pisaliśmy o tym na naszym blogu co przyciągnęło wiele dodatkowych osób! To nasz wielki sukces!

Nasz wysłannik, rabin Elisha Salas, udzielił wywiadu dla portugalskiej telewizji, gdzie mówił o społeczności Belmonte i jej obchodach święta Pesach!    zobacz raport