Paraszat Noach

Na koniec zeszłotygodniowej parszy poznajemy Noego oraz uczymy się, że znalazł przychylność w oczach Boga. W tym tygodniu początek parszy zaznajamia nas z większą ilością szczegółów na temat Noego. “Noe był mężem sprawiedliwym, nieskazitelnym był w swoje generacji” (Breishit 6:9). Naszych mędrców zainteresowały słowa   B’DoRoTav – „w swojej generacji”.

Co to oznacza “w jego generacji”? Rabin Jochanan twierdzi, że mowa tylko o generacji Noego, a nie o jakiejkolwiek generacji – to znaczy, że gdyby Noe żył w czasach praojca Awrahama nie byłby uznawany za cadyka. Reish Kahish twierdzi inaczej. Uważa on, że generacja Noego oznacz również każdą inną generację – gdyby Noe żył w czasach, w których było więcej cadyków on sam byłby od nich jeszcze lepszy (Talmud Bavli Sanhedrin 108a).

Continue reading “Paraszat Noach”

9 ve Aw

Znajdujemy się już w środku trzy-tygodniowego czasu “Ben Hamecarim”. Szybko przesuwamy się od mniejszego postu siedemnastego Tamuz, do wielkiego postu dziewiątego Aw. Powoli wprowadzamy w życie rytuały żałobne, takie jak nie ścinanie włosów czy nie słuchanie muzyki na żywo, czy nie noszenie czystych ubrań lub siadanie na podłodze. Dlaczego? Jaki jest cel tych wszystkich praktyk i znaczenie okresu tych trzech tygodni?

Continue reading “9 ve Aw”

Paraszat Korach

Parasha zaczyna się słowami „Korach wziął”. Rashi tłumaczy ten wers jako „Korach ‘zabrał’ siebie ze społeczności„. Bunt Koracha nie jest pierwszą rebelią dzieci Izraela, ale jest jedyną która nie ma żadnych istotnych powodów. Duma Koracha została urażona, więc rozniecił bunt z zamysłem przejęcia od Mojżesza i Aharona przywództwa i przywłaszczenia go sobie samemu. Ów bunt nie wynikł z jakiś poprzedzających go działań, to raczej Korach sam z siebie wybrał chęć odizolowania się z pośród tych, między którymi żył. Wybrana przez niego izolacja spowodowała śmierć ponad 14 tysięcy ludzi. W naszych czasach totalnej komunikacji odosobnienie rośnie prawie w każdym sektorze społeczeństwa. Owa chęć separacji nie jest efektem oddziaływania zewnętrznych czynników. Jest to raczej wybór, którego każdy dokonuje zgodnie z wewnętrznym stanem.

Bycie związanym z innym człowiekiem czy też Bogiem jest najwspanialszym celem każdego z osobna i wszystkich razem. Naszą największą przeszkodą, by dojść do tego celu, jest żądza naszego ego do zaszczytów. Te obie sprzeczne potrzeby doprowadziły podczas buntu Koracha przeciw Mojżeszowi do tragicznego końca.

Lekcja z tego dla nas jest taka, że by sobie uświadomić nasze osobiste, narodowe i międzynarodowe cele prawdziwego powiązania musimy chcieć stłumić nasze ego, wznieść się ponad nasze osobiste odseparowanie i wyciągnąć rękę do innych ludzi. Jedyny sposób w jaki możemy naprawić błąd Koracha, który dobrowolnie odszedł z gminy, jest umiejętność oddawania siebie innym.

Szacharit z Babcią

Miałem wielki zaszczyt być zaślubionym w Jerozolimie. Wiązało się to jednak z kilkoma niedoskonałościami. Najważniejszą z nich było to, że poza moją mamą, nikt z mojej rodziny nie uczestniczył w moim weselu. Niektórzy byli zbyt zajęci, inni nie mogli sobie pozwolić na podróż ze względów finansowych. Moja babcia była zbyt słaba. Mimo, że nie cierpi na żadną chorobę, ma już osiemdziesiąt sześć lat i nie ma już siły, bo podróżować na drugi koniec świata. Continue reading “Szacharit z Babcią”

Paraszat Tetzawe

Ostatnim oświadczeniem Tory dotyczącym cielca, które ofiarowane ma być przez Arona podczas uroczystości mianowania go na Arcykapłana, jest oświadczenie, że ofiara ta stanowi ofiarę za grzech. Raszi komentuje ten werset, pisząc, iż jest to jedyna w swym rodzaju ofiara za grzech. Do tej pory Tekst nie mówi nam nic na temat tego, by Aron kiedykolwiek zgrzeszył, dlaczego zatem musiał on dokonać owego wyjątkowego aktu zadośćuczynienia i co wydarzenie to mówi nam o naturze Miszkanu? Continue reading “Paraszat Tetzawe”