Paraszat Pinchas

Następnie przyszły córki Selofchada, syna Chefera, syna Gileada, syna Makira, syna Manassesa, syna Józefa. Nosiły one imiona: Machla, Noa, Chogla, Milka i Tirsa.Wystąpiły przed Mojżeszem, kapłanem Eleazarem, przed książętami i całą społecznością u wejścia do Namiotu Spotkania i rzekły: „Ojciec nasz umarł na pustyni, ale nie należał do zgrai tych, którzy się połączyli przeciw Panu, do zgrai Koracha. Umarł za swoje własne grzechy, a nie miał synów. Czemuż, więc imię naszego ojca, który nie miał syna, ma zniknąć z jego rodu? Daj nam przeto posiadłość pośród braci naszego ojca”. Mojżesz przedstawił ich sprawę Panu, (Bamidbar 27: 1-5)

Continue reading “Paraszat Pinchas”

Paraszat Chukat

Rabin Jom Tow z Milhauzen kontynuuje polemikę/debatę z chrześcijanami.

W swym dziele „Jamei Meriba” pisze tak:
 I oświadczył Wiekuisty Mojżeszowi i rzekł: „Weźmiesz laskę i zbierzesz całe zgromadzenie – ty i Aron, brat twój, a przemówicie w ich obecności do skały, aby wydała wody swe; i tak wyprowadzisz im wodę ze skały i napoisz zgromadzenie i dobytek ich”. I wziął Mojżesz laskę z przed oblicza Wiekuistego, jako mu rozkazał. I zgromadził Mojżesz i Aron lud przed skałą, i rzekł do nich: „Posłuchajcież, przekorni, czyż ze skały tej, wydobędziem wam wodę?” Zatem podniósł Mojżesz rękę i uderzył w skałę laską swą dwukrotnie, – a wypłynęły wody obfite, i napił się lud i dobytek jego. (Bamidbar 20: 7-11)
Tradycja chrześcijańska wyjaśniała dwukrotne uderzenie laską o skałę w ten sposób, że pierwsze uderzenie Mojżesza były wzdłuż skały a drugie- wszerz, i w ten sposób zaznaczony został na skale kształt krzyża, z którego to krzyża popłynęła woda.

Continue reading “Paraszat Chukat”

Paraszat Korach

Parsza nasza rozpoczyna się buntem Koracha, której konsekwencją jest wielka tragedia:
„Gdy jednak takie zjawisko objawi Wiekuisty, że rozewrze ziemia paszczę swoją, i pochłonie ich i wszystko, co do nich należy, i zstąpią żywcem w przepaść, poznacie wtedy, że lżyli ci ludzie Wiekuistego. I stało się, że zaledwie skończył mówić te słowa, że rozstąpiła się ziemia pod nimi. Ziemia otworzyła swoją paszczę i pochłonęła ich razem z ich rodzinami, jak również ludzi, i wszystkich ludzi Koracha, wraz z całym ich dobytkiem. Wpadli razem ze wszystkim, co do nich należało, żywcem do szeolu, a ziemia zamknęła się nad nimi i poginęli z pośród zgromadzenia. Wszyscy zaś Izraelici, którzy stali wokoło, uciekli na ich krzyk, mówiąc: «By też i nas ziemia nie połknęła!” (Bamidbar 16, 30-34)

Continue reading “Paraszat Korach”

Paraszat Szlach

W Parszy na ten tydzień Tora opowiada nam historię o tym, jak Mosze wysłał szpiegów, by sprawdzili Ziemię Izraela. Powróciwszy, szpiedzy oszkalowali urodzajną i dobrą ziemię. W między czasie Tora pisze tak:
…Wtedy próbował Kaleb uspokoić lud, [który zaczął się burzyć] przeciw Mojżeszowi, i rzekł: Trzeba ruszyć i zdobyć kraj – na pewno zdołamy go zająć. Lecz mężowie, którzy razem z nim byli, rzekli: Nie możemy wyruszyć przeciw temu ludowi, bo jest silniejszy od nas. (Bamidbar 13:30-31)

Raszi komentuje skargi szpiegów:
„Silniejszy jest od nas – jak by to było możliwe, oni powiedzieli to o Nim, Najwyższym (Raszi, Bamidbar 13:31). („Mimenu” odnosi się nie do nas, ale do „Niego”, to znaczy B-ga, jak gdyby możliwe było by śmiertelnicy mogli być od Niego silniejsi).

Continue reading “Paraszat Szlach”

Paraszat Naso

Tym razem zapoznamy się z prostymi fragmenty Gemary.

Uczynimy to na podstawie nauk rabina Jakowa Eilinborga z Krakowa, i jego książki „Nachalat Jakow”, skomponowanej według porządku, w jakim występują parsze Tory, w większości dotyczącej jednak kwestii chalachicznych omawianych w Talmudzie i chalachicznych problemów występujących w danej Parszy.

Continue reading “Paraszat Naso”

Czym jest Szawuot?

1.    Czym jest Szawuot?

 

Szawuot jest drugim z trzech ważnych świąt (Pesach jest pierwszym, a Sukot trzecim). Przypada dokładnie pięćdziesiąt dni po drugim dniu Pesach. Święto to oznacza rocznicę dnia, w którym otrzymaliśmy Torę na Górze Synaj. Jest to biblijne święto ze specjalnymi modlitwami, świątecznym zapalaniem świec i kiduszem. Wiele form pracy i aktywności jest w tym dniu zabronionych. Słowo „Szawuot” oznacza „tygodnie”: Oznacza to zakończenie siedmiotygodniowego okresu liczenia pomiędzy Pesach i Szawuot. Podczas tych siedmiu tygodni naród żydowski oczyszczał się z niewoli egipskiej i stawał się narodem świętym, gotowym do wkroczenia w wieczne przymierze z B-giem i do przyjęcia Tory. W tym dniu otrzymaliśmy dar z Wysokości, którego nie moglibyśmy osiągnąć za pomocą naszych własnych ograniczonych możliwości. Otrzymaliśmy zdolność do dosięgnięcia i dotknięcia Boskości, do bycia B-żymi istotami ludzkimi. Istotami, które są w stanie wzrastać w górę, ponad ograniczenia natury. Przed nadaniem Tory byliśmy rodziną i wspólnotą. Doświadczenie Synaju dało nam nową jakość. Staliśmy się Narodem Żydowskim, Narodem Wybranym. Święto Szawuot jest jak dzień zaślubin. Pod ślubnym baldachimem Góry Synaj B-g zaślubił nas Sobie. B-g przyrzekł wieczne oddanie dla nas, a my w odpowiedzi obiecaliśmy nieskończoną lojalność dla Niego. Każdego roku w święto Szawuot odnawiamy tą historyczną chwilę. B-g jeszcze raz daje nam Torę, a my z miłością  jeszcze raz ją przyjmujemy i odnawiamy naszą miłość do Niego.

 

Continue reading “Czym jest Szawuot?”

Paraszat Bamidbar

Kidusz HaSzem i Kidusz Lewana

Bamidbar

Związków żadnych pomiędzy historią poniższą a naszą Parszą nie znalazłem, jednak opowieść ta jest tak piękna, że muszę ją opowiedzieć.

Pewnego razu, żył w Krakowie pewien Żyd, wielki Rabin Chaim ben Biniamin Zew Wachner z Krakowa, gdzie nauczał on Torę i publikował książki zarówno swoje jak i innych autorów. Po pewnym czasie przeniósł się do innych miast, m.in.  Ibenfurt, Furth, Lukenbach (Niemcy), a ostatnie lata swego życia spędził w Piorda, tam też zmarł pierwszego dnia Szwat, roku 1444 i tam też został pochowany.

Continue reading “Paraszat Bamidbar”

Paraszat Behar

„Haszem rzekł jeszcze do Moszego na górze Synaj, mówiąc: “Przemów do synów Izraela i powiedz im: ‘Gdy w końcu wejdziecie do ziemi, którą ja wam daję, ziemia ta będzie obchodzić Szabat dla Haszem. Sześć lat masz obsiewać swe pole i sześć lat masz przycinać winnicę, i będziesz zbierał plon ziemi. Lecz w siódmym roku ma nastąpić sabat całkowitego odpoczynku dla ziemi, sabat dla Haszem. Nie wolno ci obsiewać swego pola i nie wolno ci przycinać swej winnicy” (Waikra, 25, 1-5)

Continue reading “Paraszat Behar”

Paraszat Emor

Wspominaliśmy już Rabina Jom Tow Lipmana Muilhosena i jego książkę Sefer Nicachon, gdzie podsumowuje on swe dyskusje z Chrześcijanami, (którzy odrzucają praktyczne Micwot) i z Saduceuszami, (którzy odrzucają rabiniczne interpretacje Tory i nie uznają wyłącznego autorytetu Chachamim do wyjaśniania wersetów Tory). Saduceusze przyjęli słowo Tory „jak je słychać”, ściśle z tym, co jest w niej napisane i gdziekolwiek rabiniczna interpretacja zmieniła dosłowne znaczenie wersetu, Saduceusze pozostali przy znaczeniu dosłownym, zarówno w idei jak i praktyce.

Continue reading “Paraszat Emor”