Czy paraszat Korach to powtórka czy dalszy ciąg Biblii?

Najgorsze w tej historii jest, że to już wcześniej się wydarzyło! W Torze! I to nie z byle kim w społeczności, lecz z największymi, najważniejszymi świętymi osobami w obozie żydowskim.

O kim mowa?

O Aaronie oraz Miriam!

“Dlaczego tylko on jest specjalnie traktowany. Czyż Bóg nie przemawia również i do nas?”

Korach i jego zwolennicy wraz z synami Reuwena mówią to samo: “Dlaczego ty Mojżeszu (i Aaronie) jesteście specjalnie traktowani? Czyż my wszyscy nie jesteśmy święci, czy ten naród nie jest świętym ludem?”.

Aż się prosi by porównać oba bunty. Pierwszy bunt odbywa się na najwyższym, duchowym i politycznym szczeblu w rodzinie Mojżesza, gdy buntuje się jego siostra, która jest prorokinią wraz z najwyższym kapłanem. Drugi bunt natomiast prowadzi zupełnie pozbawiony skrupułów Korach wraz z zdradziecką częścią Izraelitów!

Continue reading “Czy paraszat Korach to powtórka czy dalszy ciąg Biblii?”

Paraszat Bamidbar – Miały być tylko cztery księgi Mojżeszowe; a potem coś poszło nie tak …

Zbyt radykalna teoria? Herezja? Cóż, przeanalizujmy to. Sefer Bereszit (Księga Rodzaju) ma bardzo jasny przekaz: Powstanie świata i człowieka, kreacja, kształtowanie cywilizacji i ostatecznie historia rodziny Abrahama w tym świecie. Abraham został wyróżniony, został obdarzony wielkim narodem, którego misją jest nauczanie świata o Bogu. Gdzie mieli tego dokonać? “Lech lecha me’artzecha” – „Idź do ziemi Kanaanu”.

Sefer Szmot (Księga Wyjścia) mówi o narodzie w niewoli oraz o narodzie podczas wyjścia z niewoli. Po wyzwoleniu Dzieci Izraela wypełniają swe przeznaczenie: otrzymują Torę i budują Dom obecności Bożej. Ten dom jest w drodze do ziemi Kanaanu.

Continue reading “Paraszat Bamidbar – Miały być tylko cztery księgi Mojżeszowe; a potem coś poszło nie tak …”

Paraszat Szemini – Zbyt blisko słońca…

Grecki mit o Ikarze mówi o synu Dedala, mistrza rzemieślniczego, który próbuje uciec z Krety, używając specjalnych skrzydeł, które jego ojciec przygotował dla niego z piór i wosku. Przed podróżą ojciec ostrzega Ikara, aby nie leciał zbyt nisko ponieważ wilgotność morza uniemożliwiałaby mu lot i ucieczkę, ale także by nie leciał zbyt wysoko, ponieważ słońce może go spalić i roztopić wosk. Ikar zignorował słowa ojca i przeleciał zbyt blisko słońca, spłonął i spadł do morza.

Continue reading “Paraszat Szemini – Zbyt blisko słońca…”

Paraszat Behalotcha

Pod koniec Księgi Szemot (Księgi Wyjścia) aż do paraszy Behalotcha w Bamidbar zanika narracyjny aspekt opowieści Tory. Słyszeliśmy o rozbiciu obozu naprzeciwko góry Synaj. Od tego czasu minął już rok aż do wydarzeń, o których wspomina nasza parasza. Rok podczas którego, naród zatrzymał się i studiował Torę. Oczywiście wyłączając tych, którzy czynnie budowali miszkan.

Po takim zatopieniu się w świętości, można by się spodziewać, że naród zacznie funkcjonować na niemal nadprzyrodzonym poziomie. Zamiast chodzić, powinniśmy unosić się nad ziemią. Jednakże parasza dowodzi czegoś odwrotnego. Wykładamy się na ziemię i wywijamy orła.

Chociaż siedzenie i studiowanie Tory przez cały boży dzień zasługuje na pochwałę, wiąże się ono jednak z pewnymi niebezpieczeństwami. Po spędzeniu całego roku w obozie naród zapomniał, jak się poruszać do przodu. Continue reading “Paraszat Behalotcha”

Paraszat Bamidbar

W tej paraszy spis każdego pokolenia jest poprzedzony nazwą plemiennego wodza. Gdy tekst podlicza plemię Lewiego (Lewity) stwierdza: “Są oni potomkami Aarona i Mojżesza”. Następnie wymienia synów Aarona. Raszi wnioskuje stąd, że jeśli uczysz kogoś Tory stajesz się jego ojcem. Jest to piękne wytłumaczenie, dlaczego Mojżesz jest wymieniony jako ojciec synów Aarona podczas, gdy nie ma tu spisu dzieci samego Mojżesza.

Mojżesz i Aaron reprezentują dwa różne rodzaje przywództwa. Jako arcykapłan Aaron musi być moralnym wzorem narodu. Jego obowiązkiem jest reprezentowanie czystości w oczach wszystkich. Czystość jest trudną cechą do osiągnięcia i przekazania, ale ostatecznie jest ona dostępna dla wszystkich, którzy są gotowi wykonać w tym kierunku sporo pracy. Te cechy przywódcze, które Aaron posiadał można przekazać z pokolenia na pokolenie.

Przywództwo Mojżesza wywodzi się z zupełnie innego źródła niż przywództwo jego brata Aarona. Kiedy był młody i żył jak książę w pałacu faraona Mojżesz zobaczył jak egipski nadzorca bezlitośnie bije żydowskiego niewolnika. Wiedział, że to, co zobaczył jest niemoralne i dlatego Mojżesz uderzył i zabił nadzorcę. To doprowadziło do jego ucieczki do Midian, a tam został wezwany przez Boga, by wyprowadzić synów Izraela na wolność. Continue reading “Paraszat Bamidbar”

Po śmierci…

Po śmierci przychodzi życie; po ciemności światło. Po śmierci dwóch synów Aarona moglibyśmy się spodziewać, że obie strony odsuną się od siebie. Można by uwierzyć, że Bóg po ukaraniu dwóch kapłanów za ich straszne i niedozwolone działanie, nie będzie już skłonny do żadnych gestów wobec swojego narodu, a w szczególności wobec tej grzesznej rodziny. Oczywiste by było dla nas, że Aaron i jego pozostali synowie w związku ogromnym nieszczęściem jakie ich spotkało, pogrążeni w mieszanych uczuciach smutku, gniewu i poczucia winy, nie będą już zainteresowani rozważaniem w jaki sposób i kiedy należy powrócić do łask Bożych.

Tego byśmy się spodziewali, taka byłaby naturalna ludzka reakcja – ale tu jesteśmy w błędzie. Tora przekazuje nam bezcenną lekcję, jak reagować na tragedię: po okresie żałoby należy powstać, powróć i zacząć odbudowę.
W naszej paraszy Aron dostąpił ponownej szansy zbliżenia się do Boga. Otrzymuje instrukcje o najświętszym doświadczeniu w judaizmie, o spotkaniu z Bogiem w najświętszym miejscu i w najświętszym dniu. Aaron, który cierpi z powodu straty połowy swojego potomstwa, nadal jest otwarty na studiowanie i przyjmowanie nowych zasad, by stać się gotowym na spotkanie z Najświętszym i na odpokutowanie za grzechy synów Izraela. Continue reading “Po śmierci…”