Paraszat Wajece – Trzech mocarzy, trzy modlitwy; trzy żydowskie doświadczenia.

Talmud w Traktacie Berachot 26b przekazuje nam: “Rabin Jose powiedział, że nasi praojcowie ustanowili dla nas trzy modlitwy: Abraham ustanowił modlitwę szachrit – jak zostało powiedziane „Abraham wstał rano”; Izaak ustanowił Minchę, jak oznajmiono: “Izaak po południu poszedł rozmawiać”; Jakub ustanowił Maariw, co określają słowa “a on przyszedł na miejsce”.

Abraham reprezentuje poranek a nawet świt. Jego doświadczenie Boga jest bezkrytyczne, bez niebezpieczeństwa. Jest to jednokierunkowy drogowskaz skierowany ku przyszłości i błogosławieństwom, zaufaniu i męstwu. Z tego powodu rabini uczą się od Abrahama, że ochoczo “wstawał wcześnie rano”, aby się modlić.

Continue reading “Paraszat Wajece – Trzech mocarzy, trzy modlitwy; trzy żydowskie doświadczenia.”

Paraszat Dewarim

Księga Dwarim jest ostatnią z Pięcioksięgu Mojżesza. Mędrcy nazywają ją “Miszne Tora” (Tora Powtórzona) ze względu na jej zawartość, która jest powtórzeniem wielu kwestii poruszonych już wcześniej. Jak pisze Ramban we wstępie do księgi Dwarim: W tej księdze Mojżesz wyjaśnia pokoleniu wchodzącemu do Ziemi Izraela większość przykazań, które będą tam obowiązywały. Wszystkie te micwy już zostały mu dane na Górze Synaj lub w Namiocie Wyznaczonych Czasów w pierwszym roku po wyjściu z Egiptu przed grzechem szpiegów. Dlatego też język przekazywania praw różni sie od tego, który używany był we wcześniejszych księgach (np. brak takich zwrotów jak: “I powiedział Bóg do Mojżesza mówiąc rozkaż Synom Izraela…”).

Continue reading “Paraszat Dewarim”