Paraszat Weetchanan – Poszukiwanie i odnalezienie Boga

Gdy panują ciemności, pojawia się nadzieja. Gdy ktoś popada w głębiny grzechu, światło go odnajdzie i poprowadzi ku odkupieniu. To w zasadzie wydaje się nieprawdopodobne, bo doświadczenie często przekonuje nas o czymś zupełnie innym . Jednakże Mojżesz pociesza swój lud, mówiąc, że nawet w najciemniejszej chwili, którą sami stworzyli – a może właśnie szczególnie wówczas – zaczyna się odkupienie. Jeremiasz trafnie prorokuje to przesłanie: “z dala Bóg ukazał mi się …” (Jeremiasz 31: 2). Tu Jeremiasz wypowiada się jak echo Paraszy Weetchanan, którą ZAWSZE czytamy w Szabat po Tisza Be-Aw: “A stamtąd (miejsca grzechu i wyobcowania ) będziesz szukać Boga i Go znajdziesz, ponieważ szukałeś Go z całego serca i duszy swojej” (Dwarim 4:29).

Continue reading “Paraszat Weetchanan – Poszukiwanie i odnalezienie Boga”

Czy paraszat Korach to powtórka czy dalszy ciąg Biblii?

Najgorsze w tej historii jest, że to już wcześniej się wydarzyło! W Torze! I to nie z byle kim w społeczności, lecz z największymi, najważniejszymi świętymi osobami w obozie żydowskim.

O kim mowa?

O Aaronie oraz Miriam!

“Dlaczego tylko on jest specjalnie traktowany. Czyż Bóg nie przemawia również i do nas?”

Korach i jego zwolennicy wraz z synami Reuwena mówią to samo: “Dlaczego ty Mojżeszu (i Aaronie) jesteście specjalnie traktowani? Czyż my wszyscy nie jesteśmy święci, czy ten naród nie jest świętym ludem?”.

Aż się prosi by porównać oba bunty. Pierwszy bunt odbywa się na najwyższym, duchowym i politycznym szczeblu w rodzinie Mojżesza, gdy buntuje się jego siostra, która jest prorokinią wraz z najwyższym kapłanem. Drugi bunt natomiast prowadzi zupełnie pozbawiony skrupułów Korach wraz z zdradziecką częścią Izraelitów!

Continue reading “Czy paraszat Korach to powtórka czy dalszy ciąg Biblii?”

Paraszat Behaalotecha – Pracą i śpiewem

I przemówił Bóg do Mojżesza: Weź lewitów i oczyść ich … Dlaczego? Aby przygotować Lewitów do służby w Świątyni. Nie ma tu znaczenia wiek, w którym się tego dokonuje. Nasza parasza kładzie nacisk na opis procedury, która przygotowuje lewitów do wzniosłej funkcji służenia w Świątyni.

A jaka dokładnie jest ich rola i misja? Co należy do ich obowiązków?

Raszi pomaga nam, to zrozumieć komentując ten fragment Tory: (Księga Liczb 8: 5-19)

Continue reading “Paraszat Behaalotecha – Pracą i śpiewem”

Paraszat Bamidbar – Miały być tylko cztery księgi Mojżeszowe; a potem coś poszło nie tak …

Zbyt radykalna teoria? Herezja? Cóż, przeanalizujmy to. Sefer Bereszit (Księga Rodzaju) ma bardzo jasny przekaz: Powstanie świata i człowieka, kreacja, kształtowanie cywilizacji i ostatecznie historia rodziny Abrahama w tym świecie. Abraham został wyróżniony, został obdarzony wielkim narodem, którego misją jest nauczanie świata o Bogu. Gdzie mieli tego dokonać? “Lech lecha me’artzecha” – „Idź do ziemi Kanaanu”.

Sefer Szmot (Księga Wyjścia) mówi o narodzie w niewoli oraz o narodzie podczas wyjścia z niewoli. Po wyzwoleniu Dzieci Izraela wypełniają swe przeznaczenie: otrzymują Torę i budują Dom obecności Bożej. Ten dom jest w drodze do ziemi Kanaanu.

Continue reading “Paraszat Bamidbar – Miały być tylko cztery księgi Mojżeszowe; a potem coś poszło nie tak …”

Paraszat Szemini – Zbyt blisko słońca…

Grecki mit o Ikarze mówi o synu Dedala, mistrza rzemieślniczego, który próbuje uciec z Krety, używając specjalnych skrzydeł, które jego ojciec przygotował dla niego z piór i wosku. Przed podróżą ojciec ostrzega Ikara, aby nie leciał zbyt nisko ponieważ wilgotność morza uniemożliwiałaby mu lot i ucieczkę, ale także by nie leciał zbyt wysoko, ponieważ słońce może go spalić i roztopić wosk. Ikar zignorował słowa ojca i przeleciał zbyt blisko słońca, spłonął i spadł do morza.

Continue reading “Paraszat Szemini – Zbyt blisko słońca…”

Przywództwo w najcięższych chwilach – Paraszat Wajakhel

Kryzysy się zdarzają; takie jest życie. Wszyscy popełniamy błędy; zawodzimy naszych bliskich, ci którym zaufaliśmy, zawodzą nas. Zdarza się. Często. Moim zdaniem najważniejszym pytaniem w naszym życiu jest nie to, jak zazwyczaj działamy, lecz jak reagujemy na kryzysy. Jak odpowiedzieliśmy na dany kryzys? Jaki był nasz następny krok po tym, gdy zostaliśmy zawiedzeni? Czy udało nam się zebrać? Czy też trauma nas pogłębiła i pogrążyła głęboko w dół?

Continue reading “Przywództwo w najcięższych chwilach – Paraszat Wajakhel”

Co to jest bojaźń Boża? – Paraszat Waera

hailstorm-biblical

Jak zdefiniować bojaźń Bożą? Często mówimy o pragnieniu bycia pobożnym. Ale co to znaczy? Wierne wypełnianie przykazań? Pokora? Dobroczynność? Księgi o moralności definiują pojęcie pobożności w pewien sposób, a księgi mądrości definiują to pojęcie jeszcze inaczej. Tora nakazuje nam pobożność, ale nie wyjaśnia nam, co to jest i jak osiągnąć ten wzniosły ideał. “A teraz, Izraelu, Pan Bóg twój prosi was byście się go bali …”; “Teraz wiem, że boisz się Boga”; “prosty człowiek i bogobojny”.

Continue reading “Co to jest bojaźń Boża? – Paraszat Waera”

Zestawienie – Paraszat Wezot Habracha

Jest coś pocieszającego w tym, że czytamy pierwszy fragment Tory tego samego dnia, którego kończymy roczny cykl! Według tradycji żydowskiej, Ezdrasz po powrocie z Babilonu do Izraela w IV wieku, wprowadził zwyczaj cotygodniowego czytania Tory. W ten sposób wypełniamy biblijne przykazanie, że całość Tory musi być odczytana w ciągu siedmiu lat, tyle że czytamy ją każdego tygodnia i cykl Tory kończymy co roku.

Mamy 54 parasze w Torze, ale mniej niż 54 Szabatów w roku, dlatego też w niektóre Szabaty odczytujemy dwie parasze jednocześnie. Po to, aby być gotowym na święto Simchat Tora z odczytywaniem końcowej paraszy – Wezot Habracha.

Rabini stworzyli tradycję, która łączy koniec Tory z jej początkiem, śmierć Mojżesza ze stworzeniem świata. W jakim celu? Najbardziej oczywistą odpowiedzią jest to, by przekazać ideę, że Tora stanowi ciągły cykl, bez wyraźnego zakończenia, zatacza koło, obejmuje nasze życie i płynnie przeprowadza nas od końcowych wniosków do pierwszych chwil …
Wierzę jednak, że istnieje głębszy powód do zestawienia tych dwóch historii. Continue reading “Zestawienie – Paraszat Wezot Habracha”

Paraszat Matot – Masei

Ostatnio zupełnie inaczej spojrzałem na żądanie Gada i Reuwena, którzy w tej paraszy proszą o zamieszkanie po drugiej stronie Jordanu. Poprzednio postrzegałem to jako oznakę słabości oraz zaabsorbowanie własnym interesem. Wielu komentatorów podziela to podejście. Podobnie też na początku podchodzi do tego Mojżesz. Szczególnie wymowny jest komentarz Rasziego, który podkreśla, że te plemiona przed wyjściem na podbój reszty Izraela, w pierwszej kolejności budują zagrody dla bydła a nie miasta dla swoich dzieci.

Kiedy wreszcie wyjaśniają Mojżeszowi, że zamierzają osiedlić się po drugiej stronie Jordanu dopiero po podboju reszty Izraela, ten zmienia zdanie i akceptuje ich prośbę. Gdy rozumie ich pragnienie nawet nie pyta Boga o pozwolenie na osiedlenie ich. Czyli zarówno Mojżesz, jak i ja zmieniliśmy swoje podejście do tego problematycznego tematu, że zadbali najpierw o schronienie dla bydła, a nie o budowę miast dla swoich dzieci. Można uznać, że nie chodzi im o priorytet, lecz chronologię. Zbudowanie ogrodzenia dla bydła, wymaga dużo mniej czasu niż budowa miast. Wiem, że moja osobista przemiana i podejście jest wynikiem mojej podróży z moją rodziną do Golan i Baszan. To są niesamowicie piękne i bujne tereny, pełna życia i świętości.

Jednakże ten fragment Tory nasuwa nam istotne pytanie. Dlaczego obszar zasiedlony przez dwa i pół plemienia zostaje uznany za część Ziemi Izraela? Przecież Mojżesz wiedział, że nie wejdzie do Ziemi Izraela, a jednak on tam właśnie się znajduje.

Z tego żądania, jakie złożyli Reuwen i Gad możemy nauczyć się o istotnej regule dotyczącej świętości Ziemi Izraela i świętości w ogóle. Po podboju ziemi Izraela pod dowództwem Jehoszuy, ziemie po wschodniej stronie Jordanu zostają włączone do ziemi Izraela. Widzimy więc, że granice Ziemi Izraela nie są statyczne. Dotyczy to również świętości, wiemy, że siódmy dzień tygodnia, Szabat, jest z natury święty. Jego świętość została ustanowiona przez Boga podczas stworzenia świata. I chociaż nie wolno nam tego zmienić, możemy jednak dodać do tej świętości. Możemy zacząć Szabat wcześniej niż przed zachodem słońca oraz kontynuować go nieco dłużej.

Pokolenia Reuwen i Gad uznały, że pasuje do nich obszar na wschodnim brzegu Jordanu. Zdali sobie sprawę, że poprzez ofiarę z ich strony, w uwalnianiu pozostałych części Ziemi Izraela, będą w stanie rzeczywiście zwiększyć jego terytorium o już podbite ziemie.

Te dwa i pół pokolenia, które osiedliły się po drugiej stronie Jordanu, przyczyniły się zarówno do podboju reszty ziemi, jak i do obrony przed najeźdźcami. Ich prośba o pozostanie na wschodnim brzegu Jordanu, nie oznacza lekceważenia innej części Ziemi, lecz widzą oni konieczność podbicia i bronienia całego terenu. Pragną też rozprzestrzeniać świętość osób i ziem przyłączonych do Izraela.

Szabat szalom,
Z miłością,
Jehoszua

Modele przywództwa – Paraszat Pinchas

Kto odziedziczy tron ​​przywództwa? To istotne pytanie pojawia się w paraszy w tym tygodniu, gdy właśnie zamykamy historię narodu Izraela na pustyni. Mojżesz zadaje sobie to pytanie, zaraz po otrzymaniu ostatniej instrukcji od Haszem: “Wejdź na tę górę z łańcucha Abarim i popatrz na kraj, który daję Izraelitom. Gdy go zobaczysz, zostaniesz przyłączony do swoich przodków, podobnie jak twój brat Aaron”.

Mojżesz w odpowiedzi od razu zwraca się do Boga, prawie z hucpą: “O Panie, od którego zależy życie wszystkich istot, wyznacz do kierowania społecznością męża, który będzie na jej czele wychodził i wracał, wyprowadzał ich i przyprowadzał, by społeczność Pana nie była jak stado bez pasterza”.

Ostatnim aktem przywódcy jest zadbanie o następcę, który zadba o lud. Gdy Mojżesz usłyszał tę straszną wieść od Boga, że przyjdzie mu umrzeć na tej górze, Mojżesz ignoruje słowa o wyroku śmierci i staje na wysokości zadania, by zadbać o przyszłość i bezpieczeństwo swoich ludzi. To jest prawdziwy przywódca! To nasz Mojżesz! Continue reading “Modele przywództwa – Paraszat Pinchas”