Dotykając Boskości

Jakub ucieka przed bratem na pustynię. Samotny, przerażony, roztrzęsiony własnym postępkiem i niejasnym przekazem od swoich rodziców – Jakub jest zagubiony. Co robi, by się odnaleźć? Gdzie szuka inspiracji?

Dzisiaj wszyscy szukają inspiracji. Istnieją książki, pokazy, grupy na czatach, trenerzy, guru, zorganizowane wycieczki zapewniające inspirację, a także wiele stron internetowych obiecujących wieczne szczęście i spokój. A jednak ludzie wciąż szukają …

Gdzie Jakub znajduje siebie i wewnętrzny spokój? Do kogo się zwraca, aby podjąć nową drogę w życiu? Odpowiedź to dwa słowa:

Jakub zaś wyruszył z Beer-Szeby i udał się do Haranu. A gdy przybył na pewne miejsce, zatrzymał się tam na noc, gdyż słońce zaszło, i wziął jeden kamień z tego miejsca, podłożył go sobie pod głowę i zasnął na tym miejscu

יפגע במקום

„Ifga bemakom” można przetłumaczyć jako: dotarł na miejsce, ustanowił miejsce, zatrzymał się w miejscu.

Komentatorzy zastanawiali się nad wyjaśnieniem i zdefiniowaniem tych dwóch słów.

Continue reading “Dotykając Boskości”

Parasza Acharei Mot (Księga Kapłańska – Waikra 16:1-18.30) – Nie bądźcie tacy jak oni … i nie bądźcie tacy jak oni

Żydzi przez tysiąclecia żyli jako outsiderzy – osoby z zewnątrz. Czasami byli postrzegani jako obcy w cudzym kraju, a czasem byli szanowanymi członkami społeczeństwa. Szanowanymi – ale nie „u siebie”. Tak właśnie Abraham przedstawia się używając tej sprzecznej konstatacji: “Jestem obcym i mieszkam wśród was”. Nasi przodkowie byli gośćmi w Kanaanie; również Józef i jego rodzina byli pierwszymi gośćmi, a następnie niewolnikami.

Złoty epizod w żydowskiej historii miał miejsce, gdy Salomon zbudował Świątynię i szerzył mądrość Boga dla swojego narodu i wszystkich otaczających narodów. Niestety, ta chwila była ulotna, ponieważ po jego upadku królestwo się rozpadło, a następnie dziesięć plemion zostało zesłanych na wygnanie, a potem doszło nawet do zniszczenia Świątyni.

Continue reading “Parasza Acharei Mot (Księga Kapłańska – Waikra 16:1-18.30) – Nie bądźcie tacy jak oni … i nie bądźcie tacy jak oni”

Paraszat Jitro – Słyszymy to, co chcemy usłyszeć

„I Jitro usłyszał”

Raszi zadał pytanie: „Co takiego usłyszał Jitro, że skłoniło go do przyjścia?”. Raszi cytuje Midrasz Mechilta, który wskazuje na różne możliwe motywy Jitro:

Rabi Jehoszua uważa, że Jitro usłyszał o bitwie z Amalekiem; Rabin Elazar uważa, że chodzi o nadanie Tory (istnieje dyskusja, czy Jitro przybył do Mojżesza przed czy po nadaniu Tory); Rabin Eliezer wskazuje na rozstąpienie się wód Morza Czerwonego; Rabin Szymon – mówi, że Jitro został poruszony wieścią o mannie spadającej z nieba; Rabin Jose – wskazuje na chmury, które chroniły Izraelitów; istnieje też pogląd, że Jitro usłyszał o budowie Miszkan.

Co jest wspólnym mianownikiem tych opinii? Wszyscy usłyszeli, że chodziło o coś cudownego, nadzwyczajnego co zmotywowało Jitro by opuścił swoje miejsce, rodzinę i przybył do obozu Izraelitów oraz błogosławił Boga. Nie wiemy z całą pewnością, czy się nawrócił i przyjął Judaizm, ale wiemy, że przyszedł do obozu Izraelitów. Niemniej jednak niezwykłe jest to, że każda wersja reprezentuje inną perspektywę, inny punkt widzenia na te same zdarzenia.

Continue reading “Paraszat Jitro – Słyszymy to, co chcemy usłyszeć”

Paraszat Waigasz – Chwila prawdy

Jest pewne słowo, które pojawia się w momencie konfrontacji  Józefa z jego braćmi, które nie jest jednoznaczne. Słowo „powstrzymać”.  „A Józef nie mógł się powstrzymać przed wszystkimi, którzy przed nim stali”.

Czego Józef nie był w stanie zrobić? I komu lub przed kim nie mógł tego zrobić?

Raszi wyjaśnia, że Józef po prostu nie mógł ścierpieć hańby swoich braci, by jego słudzy i jego ministrowie byli świadkami opowieści o tym, czego bracia się dopuścili.

Rabin Saadja Gaon ben Josef Rav Saadya uważa, że słowo „powstrzymać” w tym przypadku oznacza ruch, czyli niemoc w ruchu. Jego zdaniem Józef najwyraźniej był sparaliżowany obecnością stojących przed nim.

Continue reading “Paraszat Waigasz – Chwila prawdy”

Paraszat Behar – Cuda szmity oraz manny. ,,A Dnia Siódmego – Szabat”

Parsza Behar skupia się niemal wyłącznie na dwóch przykazaniach dotyczących życia na ziemiach Izraela – szmicie (roku Szabatowym) oraz juwelu (roku jubileuszowym). Wraz z objęciem w posiadanie ziemii, dzieci Izraela zobowiązane są do prowadzenia rachuby lat siódmych oraz pięćdziesiątych.

,,Policzysz sobie siedem lat szabatowych, to jest siedem razy po siedem lat, tak że czas siedmiu lat szabatowych będzie obejmował czterdzieści dziewięć lat. Dziesiątego dnia, siódmego miesiąca zatrąbisz w róg. W Dniu Przebłagania zatrąbicie w róg w całej waszej ziemi. Będziecie święcić pięćdziesiąty rok, oznajmijcie wyzwolenie w kraju dla wszystkich jego mieszkańców.” (Księga Kapłańska – Waikra 25: 8-10)

Continue reading “Paraszat Behar – Cuda szmity oraz manny. ,,A Dnia Siódmego – Szabat””

Paraszat Kedoszim – Bądź święty! – To przepis na całe życie!

Nie tylko w paraszy Kedoszim słyszymy przykazanie o świętości, wręcz cała Księga Waikra zapełnia swoje strony pojęciem świętości (kedusza); Od kedusza świątyni, do indywidualnych rytuałów i świętości tabernakulum. Jaki był cel przekazania wszystkich tych intensywnych “świętych” praw natychmiast po otrzymaniu Tory na Synaju?

Po uwolnieniu Żydów z niewoli i następnie po skierowaniu ich kroków w kierunku Ziemi Obiecanej, Bóg nakazuje swojemu ludowi budowę Tabernakulum mimo, że znajdują się nadal na pustyni. W ten sposób Bóg chce nauczyć lud Izraela rozróżniania między świętym (kodesz), a przyziemnym (hol). Aby żyć w świętości (kedusza) ludzie muszą nauczyć się całej księgi poświęconej tej wzniosłej tematyce. Jest to temat, który porusza wiele emocji, wiele wymiarów i wiele przykazań.

Continue reading “Paraszat Kedoszim – Bądź święty! – To przepis na całe życie!”