Parshat Trumah – Zawsze!

Trudno sobie wyobrazić, że Bóg rzeczywiście nakazał synom Izraela zbudować dom, aby on miał gdzie siedzieć, odpoczywać, jeść, wąchać, oglądać – to nie są Boskie cechy. On nie ma ciała ani też ludzkich potrzeb. Jestem pewien, że Mojżesz o tym wiedział, jak również mędrcy, kapłani i prawdopodobnie wszyscy Izraelici byli świadomi tego niepodważalnego faktu. Nigdy nie mieli żadnego powodu, aby wierzyć w cielesność Boga. Tora z całą pewnością nie popiera idei fizycznego Boga nawet gdy czasami używa eufemizmu o “wyciągniętej ręce Boga” oraz “rozdętych nozdrzach”.

Jeśli tak, to dlaczego nakazali budowę domu z tak wieloma cechami fizycznymi? Po co ustawiono „kaporet” – czyli złote wieko Arki Przymierza jako tron, “szulchan” – stół do jedzenia, lampę – “menora”, by dawała światło, ołtarz “mizbeach”, aby pachniało na nim kadzidło?

Maimonides w swoim “Przewodniku dla zakłopotanych” wyjaśnia, że ludzie nie są w stanie poradzić sobie z radykalnymi przemianami z jednej skrajności w drugą. Byli przyzwyczajeni do fizycznych bogów, świątyń fizycznych, złotych tronów i słodko pachnących kadzideł, więc Bóg ustąpił i miał nadzieję, że zmodyfikowana wersja doświadczenia w Świątyni pomogłaby im podążyć właściwą ścieżką.

Inne podejście mówi, że Izraelici byli bardziej zaawansowani niż ich egipscy panowie. Rozumieli bezcielesność Boga i zaakceptowali pojęcie niewidzialnego Boga strzegącego ich i czuwającego nad nimi; niemniej jednak potrzebowali czegoś więcej. Potrzebowali symbolu Boga, znaku, że niewidzialny Bóg, w którego wierzyli i do którego modlili się, któremu składali w ofiary – słyszy ich, akceptuje i uśmiecha się do nich.

Zawsze!

W tym celu opracowano plan. Świątynia zostanie zbudowana na podobieństwo wszystkich politeistycznych świątyń tamtych czasów, ale z pewną różnicą. Ta różnica będzie zrozumiała tylko dla nielicznych wybranych, kapłanów. Najświętsza komnata będzie dostępna tylko raz w roku i jedynie dla najwyższego kapłana. Kamienne tablice będą przechowywane w świętej arce, ale nikt nie będzie miał do nich dostępu.

Co to za świątynia? Po co budować dom Boży, w którym żaden z wiernych nie może zobaczyć cudów, które się w nim znajdują? Odpowiedź była taka, że ​​celem Świątyni nigdy nie było pomieszczenie Boga, ani też nie było skupieniem ducha Bożego w jednym miejscu. Chodziło raczej o to, aby każdy Izraelita wiedział, że Bóg usłyszał, zobaczył, odpowiedział i roztoczył swoje światło na swój lud. W związku z tym istnieje kilka ważnych wersetów, które odzwierciedlają przekaz zawarty w świątyni:

25:30 Będziesz ZAWSZE kładł na stole przede Mną chleby pokładne.

27:20 Ty rozkażesz Izraelitom, aby przynieśli do świecznika oliwę czystą, wyciśniętą z oliwek, dla ciągłego podtrzymywania światła w lampie ustawicznie i ZAWSZE.

 28:29 W ten sposób Aaron będzie nosił imiona synów Izraela, wypisane na pektorale dla zasięgania wyroczni, na swym sercu, gdy będzie wchodził do Miejsca Świętego, aby pamiętał przed Panem ZAWSZE.

28:38 I będzie on na czole Aarona, ponieważ Aaron poniesie uchybienia popełnione przy ofiarach, które będą składać Izraelici, i przy wszystkich świętych darach. A będzie na jego czole ZAWSZE dla zjednania mu łaski w oczach Pana.

29:38 A oto z czego będziesz składał ofiarę, dwa roczne baranki codziennie i ZAWSZE.

30:8 A gdy Aaron zapali o zmierzchu lampy, zapali również kadzidło, które będzie spalane ZAWSZE przed Panem poprzez wszystkie wasze pokolenia.

Zawsze!

 W tym słowie zawiera się tajemnica Świątyni, nie w cudach i nie cielesnej obecności Boga w danym miejscu. Przeciwnie, wszyscy w Izraelu odczuwali obecność Boga, ponieważ wiedzieli, że chociaż chwała Boga wypełnia cały świat, specjalne miejsce zostało stworzone dla Am Israel – narodu Izraela. Miejsce w całości uznane za święte i uświęcone „mikdasz”! To miejsce, jeśli będzie należycie szanowane, jeśli będzie szanowane za to, czym jest – to miejsce będzie dla dzieci Izraela przypomnieniem, że Bóg ZAWSZE słucha, odpoczywa, czuje, odpowiada i czuwa nad swoim narodem.

Zawsze!

To słowo umyka człowiekowi. Ono istnieje jedynie w królestwie Boga, uważamy że należy do idealnego, niebiańskiego świata. Być może jednak przesłanie Świątyni – Mikdasz, ma stale i ZAWSZE przypominać nam o miłości Boga do Jego narodu, o współczuciu dla Jego ludu, o nierozerwalnym przymierzu, które On zawarł ze Swoimi dziećmi.

Parszat Szmini: Przepis na otrzymanie obecności Boga

„Ósmego dnia wezwał Mojżesz Aarona i jego synów oraz starszych izraelskich I rzekł do Aarona: Weź sobie młodego cielca na ofiarę za grzech, a barana na ofiarę całopalną, oba bez skazy, i przyprowadź je przed Pana. A do synów izraelskich powiedz tak: Weźcie kozła na ofiarę za grzech, a cielca i jagnię jednoroczne, oba bez skazy, na ofiarę całopalną, Wołu zaś i barana na ofiarę pojednania, aby je zarżnąć przed Panem, i ofiarę z pokarmów zaczynioną oliwą, gdyż dzisiaj ukaże się wam Pan”.

W końcu nadejdzie dzień, gdy Miszkan (Świątynia) zostanie konsekrowany, a obecność Boga zstąpi na naród Izraela na stałe. Będzie to dzień pełen uroczystości, radosnej pieśni, duchowego podniecenia i oczywiście wymaganych poświęceń, które należy ofiarować w oczekiwaniu na przybycie szechiny.

Continue reading “Parszat Szmini: Przepis na otrzymanie obecności Boga”

Parasza Ree – Duchowa ekstaza!

Duchowość jest ekstatycznym doświadczeniem, które najprościej można doznać w samotności. Osobiste doznanie więzi z Bogiem to coś, czego nie da się opisać. Często postacie z Tory doświadczają Boga w najbardziej osobistych i prywatnych momentach:  Noe, dziękując Bogu za przetrwanie; Pierwsze spotkanie Abrahama; Ogłoszenie brzemienności Sary; Sen Jakuba; Mojżesz modli się o życie siostry i oczywiście Hanna (Chana) modli się prosząc o dziecko. Wszystkie te sytuacje opowiadają o osobistym doświadczeniu Boga w ich życiu.

Nasza parasza natomiast przedstawia drugi rodzaj doświadczenia kontaktu z Bogiem. W tym przypadku mowa jest o czymś zupełnie innym, o ​​zbiorowym doświadczeniu jako kluczowym w doznaniu Boga. Świątynia będzie spełniać rolę jednego uniwersalnego miejsca kultu, gdzie dzięki Aron ha-Kodesh duch Boży spocznie wśród “nich”. W świątyni cudów można będzie doświadczać na co dzień, głosy chwały, dźwięki pieśni Lewitów przenikną ściany.

Continue reading “Parasza Ree – Duchowa ekstaza!”

Paraszat Behaalotecha – Pracą i śpiewem

I przemówił Bóg do Mojżesza: Weź lewitów i oczyść ich … Dlaczego? Aby przygotować Lewitów do służby w Świątyni. Nie ma tu znaczenia wiek, w którym się tego dokonuje. Nasza parasza kładzie nacisk na opis procedury, która przygotowuje lewitów do wzniosłej funkcji służenia w Świątyni.

A jaka dokładnie jest ich rola i misja? Co należy do ich obowiązków?

Raszi pomaga nam, to zrozumieć komentując ten fragment Tory: (Księga Liczb 8: 5-19)

Continue reading “Paraszat Behaalotecha – Pracą i śpiewem”

Parasza Tecawe – Tajemnica Ketoret – Kadzidła

Pod koniec paraszy Tecawe, gdy już Tora wyczerpała wszystkie technikalia związane ze Świątynią, zaczynamy nowy rozdział i prawdopodobnie nową historię w życiu Bnei Izrael. Ku naszemu zaskoczeniu, nagle Tora dokonuje zwrot i zaczyna dyskusję na temat jednego z przedmiotów świątynnych, a mianowicie: Mizbeach ha-Ketoret (ołtarz z kadzidłem). Jakie to dziwne, że umieszczono to „naczynie” na samym końcu drugiej paraszy poświęconej Świątyni?

Continue reading “Parasza Tecawe – Tajemnica Ketoret – Kadzidła”