Parsza Wajakel – Pekudei

Podwójną Parsza Wajakel – Pikudei kończymy w tym tygodniu czytanie Księgi Wyjścia. W poprzednich trzech tygodniach przekazywane były bardzo szczegółowe instrukcje dotyczące budowy Namiotu Spotkania, Dzieci Izraela zgrzeszyły i grzech złotego cielca został im wybaczony. W tym tygodniu odbywa się dokładne liczenie wszystkich darów, które przyniosły Dzieci Izraela. Opisano także, w jaki dokładnie sposób każdy z nich został wykorzystany przy budowie Miszkanu. Po co te wszystkie szczegóły? Dlaczego po prostu nie powiedzieć, że zrobili to, czego się po nich spodziewano?

Wszyscy, niezależnie od tego, gdzie jesteśmy, uczestniczymy teraz w narodowym projekcie, który wymaga od każdego z nas wniesienia jak największego wkładu. Choć może nie rozumiem, jaką rolę odgrywa mój konkretny wkład w szerszej perspektywie, i tak muszę go zrealizować. Największym niebezpieczeństwem jest teraz poczucie, że w zasadzie nie trzeba się tym przejmować, ponieważ inni z pewnością nie będą. Ale wtedy cały projekt się zawali. W tym tygodniu B!g pokazuje nam, że nawet po niepodporządkowaniu się bezpośredniej instrukcji od B!ga, Dzieci Izraela były w stanie się zjednoczyć i wypełnić swoje zobowiązanie – każde z osobna i wszyscy razem. Teraz także każdy z nas musi dołożyć swoją cegiełkę do projektu ochrony siebie i całego społeczeństwa. Tak jak budowa Miszkanu służy nam dzisiaj jako inspiracja, niech nasze obecne działania będą natchnieniem do wprowadzania innych zmian, o które upomina się ten świat.

Szabat Szalom!

Z miłością,

Yehoshua

Paraszat Szlach – Grzech zaniechania

Co poszło nie tak? Otrzymali misję, by sprawdzić owoce, ale także ziemię, ludzi i fortyfikacje. Wrócili i zdali raport. Czegóż tak strasznego się dopuścili, co by uzasadniało karę śmierci dla całego pokolenia na pustyni? Co więcej, gdy porównamy inne grzechy dzieci Izraela, ten blednie w porównaniu z wielkim – złotym cielcem. Za grzech złotego cielca, w którym – jak wspomina Tora – cały naród brał udział tańcząc dziko, chaotycznie i w podnieceniu, za karę wystarczyło w zasadzie jedynie ostrzeżenie. Tymczasem za grzechy wysłanników, z którymi cały naród ma niewiele do czynienia, karą jest w gruncie rzeczy śmierć podczas czterdziestu lat wędrówki po pustyni. O co tu chodzi?

Continue reading “Paraszat Szlach – Grzech zaniechania”

Parszat Szmini: Przepis na otrzymanie obecności Boga

„Ósmego dnia wezwał Mojżesz Aarona i jego synów oraz starszych izraelskich I rzekł do Aarona: Weź sobie młodego cielca na ofiarę za grzech, a barana na ofiarę całopalną, oba bez skazy, i przyprowadź je przed Pana. A do synów izraelskich powiedz tak: Weźcie kozła na ofiarę za grzech, a cielca i jagnię jednoroczne, oba bez skazy, na ofiarę całopalną, Wołu zaś i barana na ofiarę pojednania, aby je zarżnąć przed Panem, i ofiarę z pokarmów zaczynioną oliwą, gdyż dzisiaj ukaże się wam Pan”.

W końcu nadejdzie dzień, gdy Miszkan (Świątynia) zostanie konsekrowany, a obecność Boga zstąpi na naród Izraela na stałe. Będzie to dzień pełen uroczystości, radosnej pieśni, duchowego podniecenia i oczywiście wymaganych poświęceń, które należy ofiarować w oczekiwaniu na przybycie szechiny.

Continue reading “Parszat Szmini: Przepis na otrzymanie obecności Boga”

Przywództwo w najcięższych chwilach – Paraszat Wajakhel

Kryzysy się zdarzają; takie jest życie. Wszyscy popełniamy błędy; zawodzimy naszych bliskich, ci którym zaufaliśmy, zawodzą nas. Zdarza się. Często. Moim zdaniem najważniejszym pytaniem w naszym życiu jest nie to, jak zazwyczaj działamy, lecz jak reagujemy na kryzysy. Jak odpowiedzieliśmy na dany kryzys? Jaki był nasz następny krok po tym, gdy zostaliśmy zawiedzeni? Czy udało nam się zebrać? Czy też trauma nas pogłębiła i pogrążyła głęboko w dół?

Continue reading “Przywództwo w najcięższych chwilach – Paraszat Wajakhel”