Parasza Dwarim – Uczmy si? z grzech?w przesz?o?ci

?ydzi s? optymistami; nieustannie patrzymy w przysz?o??, by budujemy nowe ?ycie pr?buj?c poprawi? nasz? rzeczywisto?? z nadziej?, ?e mo?emy stworzy? lepsz? przysz?o??.

Tu w Krakowie zawsze skupiamy si? wok?? motta ?Budowania ?ydowskiej przysz?o??”, dobrze wiedz?c, ?e nasza polska przesz?o??, podczas gdy przez wiele wiek?w by?a pozytywna, XX wiek przyni?s? tak straszn? tragedi? i cierpienie, ?e mogliby?my si? zastanawia?, czy jest jaka? przestrze? i mo?liwo??, aby bra? pod uwag? rozw?j i przysz?o??.

Niemniej jednak to jedyny spos?b, w jaki potrafimy ?y? – patrzymy w przysz?o??, ?nimy, a potem zmieniamy te sny w nasz? rzeczywisto??.

Czasami jednak trzeba rozliczy? si? z przesz?o?ci?. Musimy rozpozna? pomy?ki i b??dy, kt?re pope?nili?my po drodze, trzeba zastanowi? si?, czy nie przegapili?my jakich? danych nam szans. Musimy to zrobi?, poniewa? w naszym zawsze obecnym pragnieniu aby my?le? pozytywnie, nie mo?emy stworzy? alternatywnej rzeczywisto?ci. Nie mo?emy przezwyci??y? naszej rzeczywisto?ci wyobra?aj?c sobie, ?e ?wiat jest inny ni? jest, a my na pewno nie mo?emy go wymaza? lub zmieni? naszej przesz?o?ci tak, aby pasowa?a nam do wersji w jakiej chcieliby?my widzie? nasz? histori?.

Zamiast tego, jakkolwiek jest to bolesne, owszem codziennie, ale jednak cz?sto, musimy cofn?? si? w czasie i przypomnie? sobie nasze uczynki i z?e czyny, nasze pr?by i wpadki. W szczeg?lno?ci musimy si? uczy? si? na w?asnych b??dach i przewinieniach, aby?my przy kolejnej szansie nie wpadli w t? sam? pu?apk?.

A to jest najwa?niejszy czynnik narracji ksi?gi Dwarim, a w szczeg?lno?ci paraszy Dwarim. Parasza zaczyna si? od podania miejsc, w kt?rych przemawia? Moj?esz do swojego ludu: ‘bamidbar, ba’arava, mol suf, paran, tofel, lavan, chaterot, di zahav ‘.

Rashi m?wi ?e nie s? to wsp??rz?dne geograficzne, lecz raczej alegoria wszystkich grzech?w pope?nionych przez pierwsze pokolenie na wolno?ci: “midbar” odnosi si? do ci?g?ego narzekania na pustyni; “Arava” kieruje nami do grzechu Izraelit?w w Arvot Moav; “Mol suf” odnosi si? do ich narzekania nawet w ?rodku cudu rozdzielenia si? w?d morskich (suf); “Lavan” odnosi si? do grzechu Manny; “Chatzerot” to bunt Koracha; a “di zahav” jest odniesieniem do grzechu z?otego cielca.

Moj?esz odnosi si? do ka?dego grzechu, kt?ry pope?ni? jego lud za ka?dym razem, gdy odrzuci? Boga, czy te? zb??dzi?, lub po prostu nie s?ucha? Moj?esza, co doprowadzi?o do dramatycznych szk?d.

Moj?esz czyni to wiedz?c jednocze?nie, ?e nie spodoba si? to drugiemu pokoleniu. W praktyce wi?kszo?? nagany zosta?a skierowana do pierwszego pokolenia, do rodzic?w obecnych Izraelit?w. Drugie pokolenie by?o bardziej bogobojne i dojrza?e oraz gotowe do p?j?cia za Jozue do Ziemi Obiecanej!

S?usznie mogliby si? oburzy?: “Dlaczego nas karcisz za grzechy naszych ojc?w?”

W?wczas Moj?esz odpowiedzia?by przytomnymi s?owami cz?owieka, kt?ry uko?czy? 120 lat na tej ziemi. Powiedzia?by: “Widzia?em to wszystko na w?asne oczy i prze?y?em. Pami?tam idealizm mojej m?odo?ci i frustracj? z moich p??niejszych lat, kiedy te idea?y nie zosta?y spe?nione w rzeczywisto?ci. W moich ostatnich dniach ?ycia wspominam ludzkie s?abo?ci i niebezpiecze?stwo, kt?re czai si?, gdy nie uczymy si? z grzech?w przesz?o?ci.

Moj?esz wie, ?e nie czyni go to zbyt popularnym w?r?d tego pokolenia; mimo to on szar?uje, poucza nar?d, ?e aby prawdziwie odziedziczy? Ziemi? Izraela, nale?y po?wi?ci? czas na nauk? z przesz?o?ci zg??biaj?c si? w szczeg??y dotycz?ce sukces?w, ale, co wa?niejsze i pora?ek, aby? m?c wyku? now? drog? i nie powraca? do tych samych b??d?w.

Aby stworzy? triumfaln? przysz?o??, musimy po?wi?ci? troch? czasu na refleksj? nad nasz? przesz?o?ci?, oraz nad naszymi grzechami i wadami, kt?re nawet je?li nie s? pi?kne, ani nasze, tylko naszych ojc?w, to jednak mamy wsp?lne z nimi DNA i mo?emy r?wnie? odziedziczy? podobne predylekcje.

Nie ma powodu do wstydu w uznaniu winy z naszej przesz?o?ci. Wr?cz przeciwnie, to sprawia, ?e jeste?my silniejsi i lepiej uformowani, aby nie pope?ni? tych samych b??d?w i jeste?my gotowi utorowa? sobie i innym wok?? nas chwalebniejsz? przysz?o??.